‘Εν ἀρχῇ ἦν ἡ Στέγη

  Αστεγία. Ουσιαστικό, συνηθέστερα χρησιμοποιούμενο μηχανιστικά, ως μέρος παράθεσης διαχρονικών κοινωνικών παθογενειών σε εκθέσεις ιδεών στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Όσο για τους αστέγους; Συχνά τίποτα παραπάνω από ένα θλιβερό εμπόδιο στην πορεία μας, άλλο ένα σάπιο νεράντζι στο ρείθρο του βρώμικου πεζοδρομίου. Δικαιολογημένα θα υποστήριζε ένας κυνικός· η αδιαφορία, οι εξειδικευμένες παρωπίδες, αποτελούν μηχανισμό αυτοπροστασίας, καθώς η ύπαρξη του φαινομένου μόνο κολακευτική […]

Η ζωή ξεκινάει από το μηδέν

  Ο άνθρωπος από την αρχή της ύπαρξής του δεν έχει αρκεστεί μόνο στην επιβίωσή του. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα ζώα, αποτελεί ένα ον με συνείδηση το οποίο διαθέτει τη δυνατότητα να εκφράζεται, να θέτει στόχους και να τους επιτυγχάνει, να ονειρεύεται και να δημιουργεί. Αυτή η ξεχωριστή φύση του οδήγησε στο θεμελιώδες ερώτημα περί του νοήματος της ύπαρξής […]

Ένα happy μουσικής

  Ο ήχος και ο ρυθμός είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Από τα χρόνια του πρωτόγονου ανθρώπου ο ρυθμός υπάρχει στη ζωή του, το ρυθμικό χτύπημα της καρδιάς του, η αναπνοή του, η κραυγή που σιγά σιγά μετατρέπεται σε ομιλία, τον αναγκάζουν στο να προσαρμόσει τις κινήσεις του στον ρυθμό αυτό. Το κυνήγι, το τρέξιμο για να κρυφτεί, οι […]